Van verwende prinses tot zondagskind

Enkele maanden geleden  meldde een jonge vrouw van 27 jaar zich aan bij mijn coachingspraktijk Personal Power Coaching.

Haar vraag was simpel; “ik ben 27 jaar en  nog nooit echt verliefd geweest en ook geen langere relatie gehad? Altijd wat los vast scharrels, maar zeker geen mannen waar je je aan wilde verbinden.

Ik heb alles wat mijn hartje begeerd, ben succesvol in mijn werk. Heb heel veel vrienden en vriendinnen en ook materieel ontbreekt het mij aan niets. Ik ben gezond, zie er goed uit en krijg altijd veel aandacht , vooral van mannen.

prinses

Ik voel geen speciale aantrekkingskracht  naar vrouwen. Wat is er mis met mij?

De tocht naar het mentaal afpellen was begonnen. We kwamen een echtscheiding van haar ouders tegen, een pleasende houding want je wilt niet lastig zijn voor je moeder, die haar best doet  een goede ouder te zijn. Vader is dominant maar erg trots op zijn kids en geeft ze dan ook wat ze hem vragen.

We kwamen er  op uit dat deze wijze van opvoeden haar een houding van het verwende prinsesje  gaf. Gewend om haar zin te krijgen, werd dit  een tweede natuur in haar omgang met o.a. jongens.

Zij wilde de regels bepalen en de tijd waarbinnen  jongens moesten reageren op app jes of sms jes en als dat niet gebeurde werden ze “afgeschreven”. Dan vonden ze haar immers niet de moeite waard.

Op een dag keerde  het tij. Ze was op de wintersport verliefd geworden op een jongen, een skileraar. Hij wist dit nog niet, maar had wel speciale belangstelling voor haar. Ze appten dagelijks de drie maanden erna.

Na drie maanden kwam zij de bar binnen waar hij  ook was en stond hij naar haar mening iets te intiem met een meisje te praten. Ze gooide onmiddellijk het roer om, versierde een jongen en ging opzichtig in het vizier van de skileraar staan te zoenen, Ze zag hem schrikken en had er in eerste instantie plezier in, Zo doe je dat als je je zin wilt krijgen. De volgende dag was er een gesprek tussen haar en de skileraar, waaruit bleek dat hij zeer geschrokken was van haar buiten proportionele reactie. De weken erna  stuurde  ze regelmatig een berichtje maar hij reageerde niet of lauw. Toch bleef ze zich aangetrokken voelen tot de hem, Hij stond bekend als ”in ieder stadje een ander schatje” maar met haar had hij immers wel drie maanden dagelijks ge-appt.

Het winterseizoen was voorbij en de skileraar had zijn stek in het Alpenland verruild voor Amsterdam. Daar troffen zij elkaar weer en de vonken sloegen er vanaf en voor het eerst deed zij moeite om met hem af te spreken. Steeds zegde hij op het laatste moment af of schoof een afspraak weken vooruit of wilde afspreken als zij werkelijk verhinderd was.

Hoe loopt het nu af?

Ze  onderkende dat ze voor het eerst was afgewezen door een jongen, die zij de moeite waard vond. Weliswaar een onbereikbare jongen en zo als zij het omschrijft een “foute ”jongen is die volstrekt niet past in haar veilige wereldje.

Voor het eerst iemand die zij niet naar haar hand kon zetten, maar waar ze zich wel tot aangetrokken bleef voelen. Spanningsvol.

Haar inzicht betrof  de verdediging die ze steeds opwierp om niet gekwetst te worden en niet kwetsbaar te hoeven zijn  was toegenomen en ook het inzicht dat zij voor een duurzame relatie ook iemand de moeite waard moest vinden en dat dat wederzijds moest zijn. Dit laatste ontbrak uiteindelijk bij de skileraar.

Op vakantie op een van de eilanden ontmoette zij een jongen, die haar gewoon de moeite waard vond zoals ze is.  Geen houding van een verwend prinsesje meer, maar een zondagskind, dat de moeite is om in te investeren.

Samen werken ze nu aan een diepgaandere relatie. En raad eens. Er komt uit de lucht een liefdesverklaring van de skileraar. Helaas pindakaas.  Te laat. Je wordt verwijderd uit mijn telefoonbestand.